بر ديگر قراءات كدام مقام تاملست خصوصا درين مقام كه ماوراى اين قراءت ديگر قراءات بوجوه عديده مرجوحست و براى اثبات استقامت آن هنوز مفسرين را طريقى مستقيم بدست نيامده بلكه در بيان حجج آن هر يكى بيك راهى مىرود و هر واحدى طريقى عليحده اختيار مىكند بخلاف اين قراءت ماثوره از اهلبيت عصمت و طهارت كه استقامتش مثل صراط مستقيم نهايت واضح و ظاهر و لائح و باهرست و از عجائب آيات علو حق درين آيهء وافية الهدايه آنست كه حسن بصرى با وصف انحراف خود از صراط مستقيم و دين قويم اين آيه را به همين صراط مستقيم قراءت مىكرد و بمشتمل بودن آن بر نام نامى امير المؤمنين عليه السّلام تصريح صريح مىنمود و بتفسير و تقرير مقصود و مرام خالق علام ازين كلام هدايت التيام در تشييد مبانى اتباع قراءت اهلبيت كرام عليهم آلاف التحية و السّلام مىافزود علامهء جليل ابو جعفر محمد بن على بن شهرآشوب المازندرانى طاب ثراه كه جلالت مرتبت و عظمت منزلت و صدوق اللهجه بودن آن جناب حسب اعتراف اكابر علماى اهل سنت در مجلد حديث طير دانستى در كتاب مناقب آل أبي طالب مىفرمايد ابو بكر الشيرازى فى كتابه بالاسناد عن شعبة عن قتادة سمعت الحسن البصرى يقرأ هذا الحرف هذا صراط علىّ مستقيم قلت ما معناه قال هذا طريق على بن أبى طالب و دينه طريق و دين مستقيم فاتبعوه و تمسكوا به فانه واضح لا عوج فيه ازين عبارت ظاهرست كه ابو بكر شيرازى در كتاب خود بسند خويش از شعبه و او از قتاده روايت كرده كه او گفت شنيدم حسن بصرى را كه قراءت مىكرد اين حرف را هذا صِراطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ پس من گفتم به او چيست معناى آن پس گفت حسن بصرى كه معناى آن اينست كه اين طريق على بن أبى طالب و دين آن جناب مىباشد كه طريق و دين مستقيمست پس اتباع آن بنمائيد و تمسك به آن كنيد پس بدرستى كه آن واضحست و هيچ انحرافى در آن نيست انتهى محصل الرواية و به حمد اللَّه بعد ثبوت نام نامى جناب امير المؤمنين عليه السّلام در آيهء وافية الهدايه هذا صِراطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ بنهايت وضوح ظاهر و باهر گرديد كه آنچه ابن حجر در آخر كلام خود از بعض اهل سنت در جواب حديث مدينه نقل نموده و آن را شاذ گفته هرگز قابل آن نيست كه در باب آن بر محض شذوذ اكتفا كند و به لحاظ قراءت يعقوب آن را محتمل وانمايد بلكه بر او لازم و واجب ست كه آن را بنهايت تصريح و ايضاح و توضيح و افصاح باطل بحت و فاسد صرف بگويد و دست خود